και η μαλακια ειναι πως το πιστεψα,εστω για μια στιγμη.
Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2013
Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2013
Υπαρξεις μοναχα.
''Υπαρχει ενας μαγικος κοσμος μεσα στον κοσμο,
και ενας μαγικος ανθρωπος μεσα σε καθε ανθρωπο.
Ο ανθρωπος βλεπει τον κοσμο
της μεγαλοειωδης συσκευασιας και παραβλεπει ολο το μαγικο
περιεχομενο.
Αν δει τον μαγικο ανθρωπο μεσα του τοτε θα δει και τον μαγικο
κοσμο γυρω του.
Δεν ειναι ανυπαρκτος ουτε αορατος.
Ειναι υπαρκτος και ορατος
αμα ξερεις να τον βλεπεις''
~λεει ο Herman Hesse και εγω συμφωνω μαζι του.
Παρα μονο μια διευκρινηση στο οτι αυτος ο μαγικος κοσμος δεν ειναι ιδιος με κανεναν αλλον μαγικο κοσμο.Υπαρεχουν αμετρητοι μαγικοι κοσμοι και αμετρητοι ανθρωποι εδω γυρω.
Δεν δεχομαι να ειναι ο ιδιος ο δικος μου κοσμος με κανενους.Απλα δεν το δεχομαι.
Διαβαζοντας λοιπον πολλους μυθους για εκεινες που υπαρχουν και υπαρχουν γιατι καποιοι πιστευουν στην υπαρξη τους,οι περισσοτεροι λενε πως οι νεραιδες ειναι πνευματα ομορφων κοριτσιων που εχασαν την ζωη τους αδικα για καποιον λογο.
Ελαχιστοι λενε πως υπαρχει ενας κοσμος,μια φυλη που ζει καπου εδω αναμεσα μας.Κοντα σε εμενα.
Κοντα σε αυτους που πιστευουν.
Δεν ξερω πως δημιουργηθηκε μεσα μου ολο αυτο το παθος μαζι τους.
Οχι μονο με νεραιδες αλλα και με ολα τα μυθικα πλασματα.Κυριως εκεινες.
Ηταν θεμα χρονου να παρασυρθω στην μαγεια τους.
Μια ιστορια λοιπον που εγραψε εκεινη που επισης πιστευει σε εκεινες.Ηταν απο τις λιγες φορες που λυγισα μπροστα της.
<<Μια φορα και εναν καιρο ηταν μια νεραιδα.Μια νεραιδα με μακρια μαυρα μαλλια και ζωηρα πρασινα ματια.Φορουσε ενα γαλαζιο-σαν της θαλασσας το πρωι-κοντο φορεμα και μαυρες μπαλαρινες για παππουτσι.Τα φτερα της ηταν τα πιο ομορφα στην ναραιδοχωρα.Ολες οι νεραιδες ειχαν απλα φτερα αλλα πρασινα,αλλα πορτοκαλι,αλλα γαλαζια,αλλα ροζ κτλ
Τα φτερα εκεινης της νεραιδας ομως ηταν πιο μαγικα κατα τη γνωμη μου.
Ηταν μπλε,το μπλε της θαλασσας που χανεσαι,που ξεχνιεσαι χωρις να διαφερουν απο τα υπολοιπα μπλε.Δεν ξερω πως να το εξηγησω,οταν την εβλεπες δεν μπορουσες να μην την ερωτευτεις.Στην νεραιδοχωρα καθε 17 Ιανουαριου γινοταν μια γιορτα και εκει μαζευοντουσαν ολες οι νεραιδες ,μεχρι να ανατειλει ο ηλιος,γυρω απο το πηγαδι των ευχων.Κοριτσια και αγορια.Χορευαν,πεταγαν,γελαγαν..αγαπουσαν.Ολοι εκτος απο την νεραιδα της ιστοριας μας.Ποτε δεν ηθελε να πηγαινει εκει.Δεν πιστευε στις ευχες ηταν,ή μαλλον ηθελε να πιστευει οτι ειναι απαισιοδοξη.
Ετσι και στις 17 Ιανουαριου 2010 ανακαλυψε οτι υπαρχει ακομη ενας νεραιδος που ποτε δεν πηγε σε αυτη την ηλιθια γιορτη.
Τον συναντησε μια μερα σε κατι καταρακτες.
Εκεινη εκλαιγε γιατι φοβοταν.Ενιωθε μονη,ενιωθε οτι και εκεινη,ακομη και ο εαυτος της την εγκατελειπε.Το ονομα του νεραιδου δεν το ξερω ηταν σαν.....μαγικο.Μονο εκεινη το ξερει.Ηταν ξανθος,ειχε γαλανα ματια.
Προσπαθουσε να τα καταλαβει.
Τα εβλεπε να αλλαζουν σε καθε φαση της ζωης του.Τον ερωτευτηκε.Ειχε καπως γαλαζοπρασινα φτερα,καπως τρικουαζ.
Κοιτουσαν ο ενας τον αλλον μα δεν μιλουσαν.
Μια μερα μιλησε αυτος.
''Δεν ειμαι κενος,ποιος σου ειπε οτι ειμαι κενος;''
''σε ξερω;''
''καλυτερα απο ολους''
''τι θελεις;''
''να σου δειξω οτι νιωθω.''
''δεν χρειαζεται τωρα''
'' ειναι που πρεπει''
''δεν πιστευω στα πρεπει''
''τοτε;''
''τα πρεπει μου γαμησαν τα ονειρα''
''δεν σε ειδα να κανεις αυτο που θελεις ομως''
''και πως ξερεις τι θελω;''
''Ουτε εσυ δεν ξερεις''
''εφευγες;''
''γιατι εισαι τοσο αποτομη;''
''γιατι δεν μπορω να σε καταλαβω γαμωτο.Σε βλεπω,σε κοιταζω μεσ'τα ματια και δεν μπορω να σε διαβασω.Θα'θελα να ηξερα τι σκατα σκεφτεσαι καθε φορα που μου χαριζεις αυτα τα κενα βλεμματασου.Γιατι δεν μπορω να σε νιωσω.''
''αυτο σε τραβαει πανω μου;''
''τιποτα δεν με τραβαει πανω σου''
''τι ηθελες να μου πεις εκεινη την μερα;'' ''ποτε;'' ''τοτε που σαν κοτα σηκωθηκα και εφυγα''
''δεν ξερω'' ''τιποτα.Τιποτα δεν σκεφτομαι οταν σε κοιταζω στα ματια.Δεν μπορω''
''γιατι;'' ''εσυ τι σκεφτεσαι καθε φορα που σε κοιταζω;'' ''φυγε'' ''γιατι;Γιατι δεν σκεφτεσαι τιποτα''
''σκεφτομαι'' ''ειπες οτι ηθελες να μαθεις τι σκεφτομαι γιατι δεν με ρωτας;''
''γιατι αλλαζεις θεμα συνεχεια;'' ''ρωτα με'' ''μα μου απαντησες τιποτα'' ''τα παρατας;'' ''ποτε''
''ρωτα''
''αντε γαμησου'' ''καλως,φευγω'' ''τι εννοεις;''
''αφου δεν θες'' ''καλα..ναι σωστα...αντε'' ''γεια'' ''στον κωλο σου''
''θελεις να μου πεις κατι;''
''ναι,οτι απο εκεινο το βραδυ,εκεινο το βλεμμα,τοτε στους καταρακτες,εγινε η ζωη μου αλλιως.Ενας ξενος γαμω,ενας ξενος μπηκε στην ζωη μου και τα ρημαξε ολα.Δυο ξενα γαλαζια ματια με στοιχειωσαν.Εμενα,αυτα που γραφψ,τη μουσικη που ακουω,τα χρωματα που αγαπαω.ΟΛΑ.Και εσυ να μην εχεις ιδεα,εσυ στον κοσμο σου,ξερεις ποσο ποναειι; Και ενω απο την μια θελω να προσπαθησω απο την αλλη να μη μπορω.Και αυτο το κενο σου βλεμμα να καταφερνει να με μαγνητιζει.ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΡΕ!Περηφανη που τωρα ξερω πως ειναι.Και ας μην σε νιωθω.Και ας ειναι κενα τα βλεμματα σου μα γαμω σε θυμαμαι,ησουν εκει.''
''να φυγω;''
''κανε ο,τι θες''
''θες;''
''δεν ξερω καν αν με νοιαζει.''
Η αντιδραση του λοιπον φαινοταν τοσο λιγη που δεν την γεμισε.Ηθελε να του ξαναμιλησει.Ηθελε να του δωσει την ευκαιρια να νιωσει κατι περα απο αγχος και αμηχανια,περα απο αγνοια και λαθος σκεψεις.Ηθελε να την ερωτευτει μετα απο ολο αυτο κατα βαθος.Το ηθελε.Ηθελε να νιωσει και εκεινος.Να νιωσει αυτο το κατι που σε τρωει καθημερινα πο 4-5 φορες.Που σε εχει σκοτωσει εκατομυρια φορες.
Αυτο ηθελε.Ηθελε να την ερωτευτει περισσοτερο απο οσο ηθελε να ζησει την εικονα τους.
Την εικονα Εκεινης&Εκεινου
Να τον γνωρισει.
Να τον μαθει πως ειναι και εξω απο τα ματια της.
Να μαθει την ιδια μεσα απο τα δικα του ματια.
ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΗΘΕΛΕ,ΓΑΜΩ.
και ενας μαγικος ανθρωπος μεσα σε καθε ανθρωπο.
Ο ανθρωπος βλεπει τον κοσμο
της μεγαλοειωδης συσκευασιας και παραβλεπει ολο το μαγικο
περιεχομενο.
Αν δει τον μαγικο ανθρωπο μεσα του τοτε θα δει και τον μαγικο
κοσμο γυρω του.
Δεν ειναι ανυπαρκτος ουτε αορατος.
Ειναι υπαρκτος και ορατος
αμα ξερεις να τον βλεπεις''
~λεει ο Herman Hesse και εγω συμφωνω μαζι του.
Παρα μονο μια διευκρινηση στο οτι αυτος ο μαγικος κοσμος δεν ειναι ιδιος με κανεναν αλλον μαγικο κοσμο.Υπαρεχουν αμετρητοι μαγικοι κοσμοι και αμετρητοι ανθρωποι εδω γυρω.
Δεν δεχομαι να ειναι ο ιδιος ο δικος μου κοσμος με κανενους.Απλα δεν το δεχομαι.
Διαβαζοντας λοιπον πολλους μυθους για εκεινες που υπαρχουν και υπαρχουν γιατι καποιοι πιστευουν στην υπαρξη τους,οι περισσοτεροι λενε πως οι νεραιδες ειναι πνευματα ομορφων κοριτσιων που εχασαν την ζωη τους αδικα για καποιον λογο.
Ελαχιστοι λενε πως υπαρχει ενας κοσμος,μια φυλη που ζει καπου εδω αναμεσα μας.Κοντα σε εμενα.
Κοντα σε αυτους που πιστευουν.
Δεν ξερω πως δημιουργηθηκε μεσα μου ολο αυτο το παθος μαζι τους.
Οχι μονο με νεραιδες αλλα και με ολα τα μυθικα πλασματα.Κυριως εκεινες.
Ηταν θεμα χρονου να παρασυρθω στην μαγεια τους.
Μια ιστορια λοιπον που εγραψε εκεινη που επισης πιστευει σε εκεινες.Ηταν απο τις λιγες φορες που λυγισα μπροστα της.
<<Μια φορα και εναν καιρο ηταν μια νεραιδα.Μια νεραιδα με μακρια μαυρα μαλλια και ζωηρα πρασινα ματια.Φορουσε ενα γαλαζιο-σαν της θαλασσας το πρωι-κοντο φορεμα και μαυρες μπαλαρινες για παππουτσι.Τα φτερα της ηταν τα πιο ομορφα στην ναραιδοχωρα.Ολες οι νεραιδες ειχαν απλα φτερα αλλα πρασινα,αλλα πορτοκαλι,αλλα γαλαζια,αλλα ροζ κτλ
Τα φτερα εκεινης της νεραιδας ομως ηταν πιο μαγικα κατα τη γνωμη μου.
Ηταν μπλε,το μπλε της θαλασσας που χανεσαι,που ξεχνιεσαι χωρις να διαφερουν απο τα υπολοιπα μπλε.Δεν ξερω πως να το εξηγησω,οταν την εβλεπες δεν μπορουσες να μην την ερωτευτεις.Στην νεραιδοχωρα καθε 17 Ιανουαριου γινοταν μια γιορτα και εκει μαζευοντουσαν ολες οι νεραιδες ,μεχρι να ανατειλει ο ηλιος,γυρω απο το πηγαδι των ευχων.Κοριτσια και αγορια.Χορευαν,πεταγαν,γελαγαν..αγαπουσαν.Ολοι εκτος απο την νεραιδα της ιστοριας μας.Ποτε δεν ηθελε να πηγαινει εκει.Δεν πιστευε στις ευχες ηταν,ή μαλλον ηθελε να πιστευει οτι ειναι απαισιοδοξη.
Ετσι και στις 17 Ιανουαριου 2010 ανακαλυψε οτι υπαρχει ακομη ενας νεραιδος που ποτε δεν πηγε σε αυτη την ηλιθια γιορτη.
Τον συναντησε μια μερα σε κατι καταρακτες.
Εκεινη εκλαιγε γιατι φοβοταν.Ενιωθε μονη,ενιωθε οτι και εκεινη,ακομη και ο εαυτος της την εγκατελειπε.Το ονομα του νεραιδου δεν το ξερω ηταν σαν.....μαγικο.Μονο εκεινη το ξερει.Ηταν ξανθος,ειχε γαλανα ματια.
Προσπαθουσε να τα καταλαβει.
Τα εβλεπε να αλλαζουν σε καθε φαση της ζωης του.Τον ερωτευτηκε.Ειχε καπως γαλαζοπρασινα φτερα,καπως τρικουαζ.
Κοιτουσαν ο ενας τον αλλον μα δεν μιλουσαν.
Μια μερα μιλησε αυτος.
''Δεν ειμαι κενος,ποιος σου ειπε οτι ειμαι κενος;''
''σε ξερω;''
''καλυτερα απο ολους''
''τι θελεις;''
''να σου δειξω οτι νιωθω.''
''δεν χρειαζεται τωρα''
'' ειναι που πρεπει''
''δεν πιστευω στα πρεπει''
''τοτε;''
''τα πρεπει μου γαμησαν τα ονειρα''
''δεν σε ειδα να κανεις αυτο που θελεις ομως''
''και πως ξερεις τι θελω;''
''Ουτε εσυ δεν ξερεις''
''εφευγες;''
''γιατι εισαι τοσο αποτομη;''
''γιατι δεν μπορω να σε καταλαβω γαμωτο.Σε βλεπω,σε κοιταζω μεσ'τα ματια και δεν μπορω να σε διαβασω.Θα'θελα να ηξερα τι σκατα σκεφτεσαι καθε φορα που μου χαριζεις αυτα τα κενα βλεμματασου.Γιατι δεν μπορω να σε νιωσω.''
''αυτο σε τραβαει πανω μου;''
''τιποτα δεν με τραβαει πανω σου''
''τι ηθελες να μου πεις εκεινη την μερα;'' ''ποτε;'' ''τοτε που σαν κοτα σηκωθηκα και εφυγα''
''δεν ξερω'' ''τιποτα.Τιποτα δεν σκεφτομαι οταν σε κοιταζω στα ματια.Δεν μπορω''
''γιατι;'' ''εσυ τι σκεφτεσαι καθε φορα που σε κοιταζω;'' ''φυγε'' ''γιατι;Γιατι δεν σκεφτεσαι τιποτα''
''σκεφτομαι'' ''ειπες οτι ηθελες να μαθεις τι σκεφτομαι γιατι δεν με ρωτας;''
''γιατι αλλαζεις θεμα συνεχεια;'' ''ρωτα με'' ''μα μου απαντησες τιποτα'' ''τα παρατας;'' ''ποτε''
''ρωτα''
''αντε γαμησου'' ''καλως,φευγω'' ''τι εννοεις;''
''αφου δεν θες'' ''καλα..ναι σωστα...αντε'' ''γεια'' ''στον κωλο σου''
''θελεις να μου πεις κατι;''
''ναι,οτι απο εκεινο το βραδυ,εκεινο το βλεμμα,τοτε στους καταρακτες,εγινε η ζωη μου αλλιως.Ενας ξενος γαμω,ενας ξενος μπηκε στην ζωη μου και τα ρημαξε ολα.Δυο ξενα γαλαζια ματια με στοιχειωσαν.Εμενα,αυτα που γραφψ,τη μουσικη που ακουω,τα χρωματα που αγαπαω.ΟΛΑ.Και εσυ να μην εχεις ιδεα,εσυ στον κοσμο σου,ξερεις ποσο ποναειι; Και ενω απο την μια θελω να προσπαθησω απο την αλλη να μη μπορω.Και αυτο το κενο σου βλεμμα να καταφερνει να με μαγνητιζει.ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΡΕ!Περηφανη που τωρα ξερω πως ειναι.Και ας μην σε νιωθω.Και ας ειναι κενα τα βλεμματα σου μα γαμω σε θυμαμαι,ησουν εκει.''
''να φυγω;''
''κανε ο,τι θες''
''θες;''
''δεν ξερω καν αν με νοιαζει.''
Η αντιδραση του λοιπον φαινοταν τοσο λιγη που δεν την γεμισε.Ηθελε να του ξαναμιλησει.Ηθελε να του δωσει την ευκαιρια να νιωσει κατι περα απο αγχος και αμηχανια,περα απο αγνοια και λαθος σκεψεις.Ηθελε να την ερωτευτει μετα απο ολο αυτο κατα βαθος.Το ηθελε.Ηθελε να νιωσει και εκεινος.Να νιωσει αυτο το κατι που σε τρωει καθημερινα πο 4-5 φορες.Που σε εχει σκοτωσει εκατομυρια φορες.
Αυτο ηθελε.Ηθελε να την ερωτευτει περισσοτερο απο οσο ηθελε να ζησει την εικονα τους.
Την εικονα Εκεινης&Εκεινου
Να τον γνωρισει.
Να τον μαθει πως ειναι και εξω απο τα ματια της.
Να μαθει την ιδια μεσα απο τα δικα του ματια.
ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΗΘΕΛΕ,ΓΑΜΩ.
Σάββατο 27 Οκτωβρίου 2012
~Your green eyes make me blue~
lonely but not alone,
these city lights cannot make this home.
and it's too damn cold tonight,
and i forget all the reasons why i try
to hold you close to me.
you're the only ghost i see.
and I want you so bad tonight,
so i'll give into the longing the last time.
don't show me mercy,
because i can't win this fight with you on my side.
don't say i'm worth it to keep me up at night,
when you don't even know the price.
your green eyes make me blue-
how am I to run from you?
and do you pull me in afraid to let me go?
i can see the light,
your perfect lips won't win tonight like they always do-
your green eyes make me blue.
i wish i could believe your lies,
they're the same ones that i tried.
i wish i could cut all ties,
you go your way and i'll go mine.
get the hell out of this place,
before you say my name,
send my heart back up in flames-
i'll never make it to the fire escape.
your green eyes make me blue-
how am I to run from you?
and do you pull me in afraid to let me go?
i can see the light,
your perfect lips won't win tonight like they always do-
your green eyes make me blue.
don't show me mercy,
because i can't win this fight with you on my side.
don't say i'm worth it to keep me up at night,
when you don't even know the price.
your green eyes make me blue-
how am i to run from you?
and do you hang me this high just to watch me fall?
i can see the light,
your perfect lips won't win tonight like they always do-
your green eyes make me blue.
these city lights cannot make this home.
and it's too damn cold tonight,
and i forget all the reasons why i try
to hold you close to me.
you're the only ghost i see.
and I want you so bad tonight,
so i'll give into the longing the last time.
don't show me mercy,
because i can't win this fight with you on my side.
don't say i'm worth it to keep me up at night,
when you don't even know the price.
your green eyes make me blue-
how am I to run from you?
and do you pull me in afraid to let me go?
i can see the light,
your perfect lips won't win tonight like they always do-
your green eyes make me blue.
i wish i could believe your lies,
they're the same ones that i tried.
i wish i could cut all ties,
you go your way and i'll go mine.
get the hell out of this place,
before you say my name,
send my heart back up in flames-
i'll never make it to the fire escape.
your green eyes make me blue-
how am I to run from you?
and do you pull me in afraid to let me go?
i can see the light,
your perfect lips won't win tonight like they always do-
your green eyes make me blue.
don't show me mercy,
because i can't win this fight with you on my side.
don't say i'm worth it to keep me up at night,
when you don't even know the price.
your green eyes make me blue-
how am i to run from you?
and do you hang me this high just to watch me fall?
i can see the light,
your perfect lips won't win tonight like they always do-
your green eyes make me blue.
Ξερεις καμια φορα τα ματια σου ειναι πρασινα.
Ξερω το φυσικο τους χρωμα.
Ξερω ποιο μαρεσει.
Αλλα καμια φορα πρασινιζουν:)
καπως ετσι ειναι.
Σε θυμιζει απλως..
Τρίτη 9 Οκτωβρίου 2012
παγωμενες στιγμες.
φωτογραφιες λοιπον!
Ειναι παραξενο.Για να ξερεις.Οταν σε κοιταω να εισαι παγωμενος σε μια στιγμη στο χρονο.
υπαρχουν καποιες τοσο παραξενες,ηλιθιες,φορες που αναρωτιεμαι τι σκατα νιωθω.
Τι σκατα κανω τοσο καιρο!
Ειναι κατι σαν μια εσωτερικη ανατριχιλα.Σαν να εχεις αγχος.Πολυ.
Αλλα ειναι στιγμιαιο.Μετα θυμαμαι ξανα.
~στιγμιαια αμνησια~
'που κοιτας γυρω σου και λες που ειμαι;ποια ειμαι;γιατι;'τετοιου τυπου^^
Μπορει και να μην τις συμπαθω τις φωτογραφιες,μου θυμιζουν πραγματα που περασαν και δεν θα ξαναρθουν ή βλεπω πραγματα που ποτε δεν εζησα.Δεν ημουν εκει.Μαλλον η δευτερη περιπτωση ποναει περισσοτερο.
Ομως συνεχιζω να τις κραταω ετσι;Συνεχιζω να τις ''κρεμαω στον τοιχο'' με διαφορους τιτλους.
Καπως ετσι,με αυτον τον γαμημενο τροπο,κραταω τις φωτογραφιες σου και απλα τις κοιταω.
Δεν μπορω να κανω κατι αλλο.Δεν μπορω να παρω μερος σε αυτο.Δεν με νοιαζει και τοσο στην τελικη.
εσυ εισαι οκευ; εσυ
Μαγια*
Ειναι παραξενο.Για να ξερεις.Οταν σε κοιταω να εισαι παγωμενος σε μια στιγμη στο χρονο.
υπαρχουν καποιες τοσο παραξενες,ηλιθιες,φορες που αναρωτιεμαι τι σκατα νιωθω.
Τι σκατα κανω τοσο καιρο!
Ειναι κατι σαν μια εσωτερικη ανατριχιλα.Σαν να εχεις αγχος.Πολυ.
Αλλα ειναι στιγμιαιο.Μετα θυμαμαι ξανα.
~στιγμιαια αμνησια~
'που κοιτας γυρω σου και λες που ειμαι;ποια ειμαι;γιατι;'τετοιου τυπου^^
Μπορει και να μην τις συμπαθω τις φωτογραφιες,μου θυμιζουν πραγματα που περασαν και δεν θα ξαναρθουν ή βλεπω πραγματα που ποτε δεν εζησα.Δεν ημουν εκει.Μαλλον η δευτερη περιπτωση ποναει περισσοτερο.
Ομως συνεχιζω να τις κραταω ετσι;Συνεχιζω να τις ''κρεμαω στον τοιχο'' με διαφορους τιτλους.
Καπως ετσι,με αυτον τον γαμημενο τροπο,κραταω τις φωτογραφιες σου και απλα τις κοιταω.
Δεν μπορω να κανω κατι αλλο.Δεν μπορω να παρω μερος σε αυτο.Δεν με νοιαζει και τοσο στην τελικη.
εσυ εισαι οκευ; εσυ
*χαμογελα συχνοτερα!
Μαγια*
Παρασκευή 24 Αυγούστου 2012
ελευθερια.
ας μπορουσα να πω αυτο που πραγματικα θελω να πω, ξεκαθαρα.
δεν μπορω.
ισως και να φοβαμαι
Απλα νιωθω σαν καποιος που ζει σε μια υπογεια κολαση και μονο μια εξοδος υπαρχει.Να σκαρφαλωσει και να βγει απο μια τρυπα.
Το κανω.Εξακολλουθω να το κανω!
Δενω ενα σκοινι και αρχιζω να σκαρφαλωνω μονο που,ναι πεφτω,γυρναω πισω.
Μονο χωρις σκοινι θα καταφερω να ανεβω και τοτε θα νιωσω πραγματικο φοβο.
Eνα
βημα πριν το θανατο.Πηδα
Μαγια*
δεν μπορω.
ισως και να φοβαμαι
Απλα νιωθω σαν καποιος που ζει σε μια υπογεια κολαση και μονο μια εξοδος υπαρχει.Να σκαρφαλωσει και να βγει απο μια τρυπα.
Το κανω.Εξακολλουθω να το κανω!
Δενω ενα σκοινι και αρχιζω να σκαρφαλωνω μονο που,ναι πεφτω,γυρναω πισω.
Μονο χωρις σκοινι θα καταφερω να ανεβω και τοτε θα νιωσω πραγματικο φοβο.
Eνα
βημα πριν το θανατο.Πηδα
Μαγια*
Τετάρτη 1 Αυγούστου 2012
in the end of the day.
Σε φιλουσα, το θυμαμαι!
Σε φιλουσα λες και υπηρχες οντως μπροστα μου!
Κι'ομως δεν ειχα καταλαβει για το ποτε ειχα κλεισει τα ματια μου.
Ναι,παρασυρθηκα απο την φαντασια,απο το ονειρο,απο το υποσυνηδητο.
Ενιωθα τα χειλη σου τοσο κοντα στα δικα μου,σχεδον τα ακουμπουσαν..Την ανασα σου να καλυπτει την δικη μου,τα ματια σου θυμαμαι κλειστα ομως ξερω,ηταν καταγαλανα,το ξερω γιατι ετσι μαρεσουν.
Και μετα εκει, η εικονα! Φιλιομασταν!
Δεν σκεφτομουν απλα χαμογελουσα και το αφησα να με παρασυρει,εχασα τον ελεγχο ή μαλλον τον αφησα να χαθει.Χαμογελουσα και ναρκωμενη ακουγα την μελωδια της μουσικης.
Εισαι περισσοτερο μακρυα μου τελικα απο οσο πιστευα.
Χει,οντως ειναι καπως ετσι!
Χει,οντως μου λειπει να σου λεω καλημερα!
Ισως καποτε το ξεπερασω μα ειναι ενταξει:)
Καλημερα.
Σε φιλουσα λες και υπηρχες οντως μπροστα μου!
Κι'ομως δεν ειχα καταλαβει για το ποτε ειχα κλεισει τα ματια μου.
Ναι,παρασυρθηκα απο την φαντασια,απο το ονειρο,απο το υποσυνηδητο.
Ενιωθα τα χειλη σου τοσο κοντα στα δικα μου,σχεδον τα ακουμπουσαν..Την ανασα σου να καλυπτει την δικη μου,τα ματια σου θυμαμαι κλειστα ομως ξερω,ηταν καταγαλανα,το ξερω γιατι ετσι μαρεσουν.
Και μετα εκει, η εικονα! Φιλιομασταν!
Δεν σκεφτομουν απλα χαμογελουσα και το αφησα να με παρασυρει,εχασα τον ελεγχο ή μαλλον τον αφησα να χαθει.Χαμογελουσα και ναρκωμενη ακουγα την μελωδια της μουσικης.
Εισαι περισσοτερο μακρυα μου τελικα απο οσο πιστευα.
Χει,οντως ειναι καπως ετσι!
Χει,οντως μου λειπει να σου λεω καλημερα!
Ισως καποτε το ξεπερασω μα ειναι ενταξει:)
Καλημερα.
Τρίτη 17 Ιουλίου 2012
ειναι διαφορετικη νεραιδα,δεν εχει ονειρα^
ειναι αργα,κανει ζεστη και εχω μαθημα αυριο.
το περιεργο ειναι οτι τα ματια μου κλεινουν απο την νυστα μα δεν κοιμαμαι..σπαταλαω χρησιμο υπνο μπροστα απο μια οθονη.
ξερω πολυ διαβασμα,αρκετη πιεση μα δεν με νοιαζει..
σημερα,ισως καταλαθος,εζησα κατι που ειχα καιρο να φανταστω πως ζουσα στο χθες!
απλα εκλεισα τα ματια μου και εφερα στο μυαλο μου διαφορες εικονες, με τον εαυτο μου,με εμενα,με εκεινον,με συναισθημαα!
Με αποτελεσμα να με παρει ο υπνος και ολα αυτα να ξεπεταγονται μπροστα μου ενα ενα χωρις τροπο συνδεσης απλα ξεπηδουσαν.Το υποσυνιδητο απλα επαιζε.
Αρχιζει ξανα παρομοια παιχνιδια οπως εκανε παλια.
Ειναι δυσκολο μα ξερωθα το συνηθησω πως μαρεσει.
με εκπλησει ο τροπος που σε εφτιαξα και παλι μεσα μου,που δεν αλλαξα τιποτα απο αυτα που με πληγωσαν ποσο μαλλον απο αυτα που με εκαναν να χαμογελασω.
Ναι αρχιζω να σε φτιαχνω και παλι.
χωρις να θελω να επαναφερω κατι,οχι ακομη.
ομως ναι θελω να εχω μια εικονα σου μεσα μου,τη σκια σου..στην τελικη με μια σκια ημουν ερωτευμενη,μια σκια θα ερωτευτω και τωρα :)
Καλημερα!
Mαγια*
το περιεργο ειναι οτι τα ματια μου κλεινουν απο την νυστα μα δεν κοιμαμαι..σπαταλαω χρησιμο υπνο μπροστα απο μια οθονη.
ξερω πολυ διαβασμα,αρκετη πιεση μα δεν με νοιαζει..
σημερα,ισως καταλαθος,εζησα κατι που ειχα καιρο να φανταστω πως ζουσα στο χθες!
απλα εκλεισα τα ματια μου και εφερα στο μυαλο μου διαφορες εικονες, με τον εαυτο μου,με εμενα,με εκεινον,με συναισθημαα!
Με αποτελεσμα να με παρει ο υπνος και ολα αυτα να ξεπεταγονται μπροστα μου ενα ενα χωρις τροπο συνδεσης απλα ξεπηδουσαν.Το υποσυνιδητο απλα επαιζε.
Αρχιζει ξανα παρομοια παιχνιδια οπως εκανε παλια.
Ειναι δυσκολο μα ξερω
με εκπλησει ο τροπος που σε εφτιαξα και παλι μεσα μου,που δεν αλλαξα τιποτα απο αυτα που με πληγωσαν ποσο μαλλον απο αυτα που με εκαναν να χαμογελασω.
Ναι αρχιζω να σε φτιαχνω και παλι.
χωρις να θελω να επαναφερω κατι,οχι ακομη.
ομως ναι θελω να εχω μια εικονα σου μεσα μου,τη σκια σου..στην τελικη με μια σκια ημουν ερωτευμενη,μια σκια θα ερωτευτω και τωρα :)
Καλημερα!
Mαγια*
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)