Ιουλιος:)

Δεν ειναι οτι δεν αναγνωριζω την μορφη σου πλεον,μα δεν ξερω!

Ειναι σαν μια φιγουρα που υπαρχει μοναχα οταν κλεινω τα ματια μου.

Οπ! Τα ανοιξα,εφυγες!

Δεν εχω σταματησει να ονειρευομαι,να ακομη και τωρα,εδω,στεκομαι και ονειρευομαι.Δεν θα

σταματησω!Δεν θελω!

Θελω να ζω τα ονειρα και τους εφιαλτες

να νιωθω το φως και το σκοταδι,

τον ηλιο και το φεγγαρι.

Τις στιγμες,τα ονειρα,τις γευσεις.

Καλοκαιρι!Τελειωσε ο χειμωνας!Αλλαξανε πολλα,χαχ θυμαμαι,ακομη αλλαζουν!Εγω τ'αλλαζω.

Τα αλλαζω αισθανομενη μια ανωτερη δυναμη να με κυριευει που με βοηθα ακομη να ελεγχω τα ονειρα μου,να τα καθοδηγω παραλληλα με την ζωη μου!

Ειδες ειπα 'ζωη' και οχι 'πραγματικοτητα'

Ναι οντως  αυτη η ιστορια,ναι αυτη  που μου διαβασες εχθες το βραδυ για  καληνυχτα. 

Να με καληνυχτιζεις συχνα ετσι,με βοηθας να σκεφτομαι,να το ονειρευομαι.

Και παλι,παλι εκεινη η εικονα απο εκεινο το μεσημερι,να απομακρυνεσαι,να φευγεις,να βλεπω μοναχα την σκια σου και αργοτερα ουτε και εκεινη,που πηγαινες?

                                          -και τωρα που πηγες?

Δεν ανησυχω.Μπορω να το ελεγξω.

Μπορω να σε γυρισω πισω.

Πισω στο εσυ.

Πισω στο ονειρο.

Πισω στον καθρεφτη.

                                                                       Μα  οχι.Τωρα υπαρχει η θαλασσα.Αργοτερα:)
Μαγιαα*

         

ετσι απλα.. στα ξαφνικαα...

Στην αρχη δεν εδωσα σημασια..
Στην αρχη θεωρησα οτι δεν αξιζει να ασχοληθω..
Στην αρχη το αγνοησα..
Ομως μετα απο εκεινη τη στιγμη που κρατησε μολις 2 δευτερολεπτα μου φανηκε σαν να σταματησαν ολα...

Ολοι τριγυρω ηταν απλα κινουμενες χρωματιστες μαζες αλλα μονο εσυ ξεχωριζες απο την θολουρα...
Δεν ξερω ακομα αν πρεπει να ασχοληθω..
Δεν ξερω αν πρεπει να προσπαθησω εστωω...
Αλλα μετα σκεφτομμαι το γνωστο ''οτι αξιζει πρεπει να το κηνηγας''
Και μετα στο μυαλο μου ερχεται η επομενη ερωτηση.. '' Αξιζεις?''

Μακαρι να μπορουσα να εβλεπα πιο καθαρα.. να ειχα ενα μαγικο κατι που θα μου ελυνε ολες μου τις αποριες.. Μακαρι να ηξερα τι υπαρχει και απο την αλλη μερια,να ειχα απλα την τυχη να ηξερα τι με περιμενει.. Τοσο μυστηριωδες, μακρινο, αλλα και συναρπαστικο ταυτοχρονα!

Ειναι αυτες οι αβολες στιγμες που 9ελεις να φωναξεις ΒΟΗΘΕΙΑ και ομως δεν ειναι κανεις εκει για να σε ακουσει... Μα τι λεω? Υπαρχει! Υπαρχει καποιος μοναδικος σε ολοκληρο το συμπαν... που θα με ακουσει και που ποτε δε θα με αφησει μονη! ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΟΤΕ !
Δεν ειναι κανεις αλλος παρα ο ιδιος ο εαυτος μου!

Να ειχα την μαγικη ικανοτητα να ακουω την φωνη του εαυτου μου...

Nα ειχα την απαντηση στην ερωτηση μου ''ΑΞΙΖΕΙΣ?''

Τοτε θα ηξερα ακριβως τι θα ερεπε να κανωω

MarPsi*

ψιτ,δεν εχεις να φοβασαι τιποτα γιατι εισαι αληθινος,πλεον^

ξερω,ειναι περιπλοκο,ισως και δυσκολο,να ζεις τις επιλογες που διαλεξες να ζησεις για σενα,για τον εαυτο σου,οταν κανεις δεν ξερει..καν εσενα.
Ξερω μοναξια,ισως και το συναισθημα της διαφορετικοτητας,του μη φυσιολογικου. Α και η ευχη,ναι εκεινη η ευχη το να'σαι  φυσιολογικος.
Μα φυσικα υπαρχεις,ζεις,ξερεις,νιωθεις, ειναι-εισαι- φυσιολογικο(ς)

Μα γιατι ανησυχεις τοσο πολυ; Γιατι αμφιβαλλεις;Γιατι φοβασαι;

Ναι ξερω λες πως οχι δεν φοβασαι,δε σε νοιαζει αλλα κι'ομως υπαρχει φοβος στα ματια σου.

Το βλεπω.Το ειδα σε εκεινη την βολτα!

Και μιας και αναφερθηκα σε εκεινη,σε εκεινο το απογευμα,δεν θα το αλλαζα,αληθεια δεν θα το χαλουσα ουτε στο ελαχιστο.

Γελασαμε,μιλησαμε,μου μιλησες,σε γνωρισα!

Και οχι δεν θα την επαιρνα πισω!

Γινωρισα καποιον που ηξερα ,για χρονια, αλλα τωρα ξερεις τι;

επεσαν οι μασκες,ηταν αληθινο και οχι 'ενα απο τα συνηθησμενα'

Αληθινο.Εγω,Εσυ και ο Εαυτος σου.

Τι κρατησα; Μου μιλουσες και με κοιτουσες στα ματια,εκανες αναλυση για τον εαυτο σου για να σε μαθω και μιλουσες για ωρες.Οι λεξεις εβγαιναν μηχανικα παρολα αυτα ξερω πως ηταν αληθινες.

Το παρατηρησα.

Εγω;  Ενιωσα σαν μια αγνωστη,μια αγνωστη που εμπιστευτηκες,ναι με ξερεις,χρονια,μα δεν ηξερες πως θα αντιδρουσα,τι θα σκεφτομουν.Ετσι νομιζες.

Σου αποδυκνυω λοιπον το αντιθετο.

Χει,με ξερεις.

Χει,σε γνωρισα.

Χει,θα'μαι εδω.

Εχεις ανθρωπους γυρω σου που σαγαπανε,μα περισσοτερο αγαπανε τον εαυτο σου γιατι ειναι αληθινος!

 Μα ξερεις εισαι απλα,να εκεινο το "αστερι"που βλεπαμε το βραδυ στην αυλη,εξω στο σκοταδι -μα ναι,ανοητη,δεν ειναι αστερι,ονομαζεται φεγγαρι-.

Μα ξερεις υπαρχεις,ωστε να μπορεις να συνεχιζεις να ονειρευεσαι!

Συνεχισε λοιπον,τα ονειρα σου ποτε μη τα φοβασαι!

ψιτ,δεν εχεις να φοβασαι τιποτα γιατι εισαι αληθινος,πλεον!

και αν σταματησουν ολα ξαφνικα?
δεν ξερω πια ρε.
δεν αρκει ο χρονος πια.
Τα πραγματα πηραν μια τροπη που δεν μπορω να πω οτι ειναι τελειως απογοητευτικη μα ουτε και αυτη που περιμενα.
Μα δεν ξερω.
Μα τι λεωω.
οντως ειναι παραξενα τα πραγματα,οντως αλλαζουν με τον καιρο,οντως ισως και να τα αφηνω πιο πολυ στην ακρη μα τουλαχιστον ειμαι σιγουρη σε καποια σταδια,σε καποια σημεια,σε καποια βηματα και στην τελικη σε καποια συναισθηματα.
οταν φτανεις πολυ κοντα σε κατι που ξερεις οτι δεν προκειται ποτε να σε κανει μονο αυτο ευτυχισμενη αλλωστε γιατι? γιατι να περιμενεις να σε κανουν οι αλλοι ευτυχισμενοι? γιατι ακομη και στην δικια σου ευτυχια να εμπλεκονται αλλοι. Οχι!
μα εφτασα αρκετα κοντα σου πριν απο ωρες σε ενα σημειο οπου δεν περιμενα ποτε να φτασω και σε  ορια που δεν θα καταφερνα ποτε να περασω.Και γιαυτο,μονο γιαυτο,νιωθω περηφανη για τον εαυτο μου,μα ποιον κοροιδευω? ειμαι πολυ περηφανη που σε κοιταξα στα ματια και σου ειπα απλες λεξεις του τυπου 'θελω να σου μιλησω'
και μετα ολη αυτη η αμηχανια σου,ολο αυτο το 'μα οχι δεν χρεαζεται τωρα',αυτο που δεν μπορουσες να με κοιταξεις στα ματια,ναι ολο αυτο απλαα μου θυμισεε γιατι σε πλησιασα γιατι ενιωσα αυτη τη μαγεια.
δεν ηθελα να φυγω,ηθελα να επιμεινω αλλα δεν ηθελα επισης να σε φερω σε δυσκολη θεση,γιατι?
ολα καλα.
οπως εχω ξαναπει τουλαχιστον βελτιωθηκε το τωρα,ξαναχτιστηκε ο δρομος που βαδιζω και βλεπω καθαρα απλα βλεπω καθαραα.


και γυρισε η εικοναα απο εκεινο το βραδυ.Παλια πολυ παλια.

και μεταξυ μας,την ειχα ξεχασει,οχι την βραδια,οχι την στιγμη,την καρδια μου να χτυπαει τοσο δυνατα  ωστε να μην μπορω ουτε να βλεπω καλα καλα!

Θα τα λεμεε,θα μου λειψεις!                                                                    
                                                                                                            μα θα σε ξαναδω!

'Life goes on,gets so heavy The weel breaks the butterfly
Every tear a waterfall
In the night the stormy night
she'd close her eyes
In the night the stormy night
Away she'd fly
and dreams of para-para-paradise'

She said to me 'just close your eyes,feel the light of their smile,feel the sky and fly'
i didnt beleive her until i did all that she said and i was flown in my world without rules and terror!

Cause when i opened my eyes i  believe in mysefl and i loved their eyes:)

Σε μια ονειροπολα απο οπου συνεχιζω να μαθαινω^

..και μαλλον η διαφορα των μπλογκ μας ειναι πως η πλειοψηφια των αρτησεων μυ ειναι για εκεινον ενω η δικη σου πλειοψηφια,για εκεινη ναι για αυτη την αλλη οψη που εχεις για το νοημα της ζωης..
νιωθεις με τον αντιστροφο,με εκεινον τον τροπο που οι περισσοτεροι δεν εχουν υπομονη να  μαθουν,να εξερευνησουν,να νιωσουν.

εχεις πιστη,εμπιστοσυνη και αφοσιωση στα 'πιστευω σου' και τα 'πιστευω σου' εχουν με την σειρα τους εμπιστοσυνη σε εσενα.
και τελικα ναι διπλα σου απλα βλεπω καθημερινα πως απο 'μια εικονα' απο ενα 'φαινεσθαι'  ανετα το 'ειναι' ειναι παραπανω απο κατι συγκεκριμενο..

εισαι απλα εσυ και αυτο θαυμαζω σε εσεναα εισαι απλα εσυ και αυτο το 'εσυ' ειναι τοσο απλα μαγικο

                       και κατι απο τα λιγα που μου εμαθες εσυ "το φως απ'το χαμογελο ειναι η λαμψη των
                                                                                                                ματιων σου"


                                                                                                             Υ.Γ: οσο για το  πιτμπουλ, με                                                                                                                            επεισες,ειμαι:)                                                                                                                                          

Μαγια^

'1000 Σκεψεις:)

Καθε στιγμη,καθε ανασα,καθε εκατοστο διπλα σου με γεμιζει με σκεψεις και απλα αναμνησεις που θελω να εχω.

Ακομη μου φαινεται παραξενο το ονομα σου,η εικονα σου,τα λογια μου,τα συναισθηματα μου μα δεν θα παψει ποτε αυτο το παραξενο να υπαρχει,ναι το ξερω.

Ξερεις,σκεφτομαι πως αν καποτε τυχει και μ'αγαπησεις αυτο το τοτε 'μεταξυ μας' θα ναι ακομη πιο τρομαχτικο και στο αγνωστο απο το τωρα 'μεταξυ μας'

Ομως,απλα,δεν ειναι η ωρα ακομη για την Στιγμη Μας..Δεν ηρθε ακομη ο τοσο ακαταλληλος χρονος,η εντελως ακαταλληλη στιγμη για να μπεις απο μονος σου στην ζωη μου,χωρις να επιμμενω να σε βαζω εγω!

Και γιατι δεν ειναι ακομη η στιγμη? γιατι αν ηταν θα'ταν  ο προορισμος  αλλιως.

Σε εχω τοσο ονειρευτει,οχι για να φτασουμε στα παντα,οχι μαζι σου θελω να φτασω μεχρι το κενο,μεχρι το λευκο ή ακομη και το μαυρο,μεχρι το φως ή ακομη και στο σκοταδι,στο μοναδικο,στο διαφορετικο, στο τοσο 'Εγω&Εσυ'

Ποσο μαρεσει που ξερω πως ειμαστε διαφορετικοι.

Ποσο μαρεσει που ξερω πως αν καποια στιγμη αλληλοκοιταχτουμε στα ματια θα σπαστουμε τοσο πολυ που θα προτιμαμε να μην κοιταζομαστε καθολου για να μην βλεπουμε ο ενας την μουρη του αλλου.

Ποσο μαρεσει που θα ταλαιπωρουμε τοσο ο ενας στον αλλον που ισως να καταλληγουμε να μισιομαστε μαα οχι τετοιο μισος.

Ποσο μαρεσει που σ'ερωτευτηκα.

Ποσο μαρεσει που ,ναι,εισαι ο καποιος πρωτος!

Μου θυμιζεις τοσο το κενο που θελω να χανομαι,ναι,αυτο το γαλαζιο κενο,ναι,αυτο!

Στην τελικη,ναι,μαρεσει να χανομαι στα ματια σου,ναι νομιζω πως μαρεσει.

Δεν ειναι οτι σε θυμαμαι ακομη,οχι,ειναι οτι απλα ποτε δεν σε ξεχασα.

Τωρα πια,ξερω.

Τωρα πια,νιωθω.

Τωρα πια,ειμαι σιγουρη.

Τωρα πια,πιστευω στα ματια μου μα και στα δικα σου.

Αυτο το γαλαζιο παντα θα υπαρχει,για εμας και ας μεινει ξεχωριστο και για τον καθενα μας.

                                                                                       Ααα και για να μην το ξεχασω εχεις μαγεια^^

                                                                                                                                                                            

                                                                                                                                                                                 Καλημερα.

   
Μαγια^